انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP3420100220Dreams and visions in the thought of Rumiخواب و رؤیا در اندیشه مولوی12016361FAحسینعلیقبادیدانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرستقیپورنامداریاناستاد زبان و ادبیات فارسی، عضو پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی0000-0001-8834-5174امبرتوچیکیتیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرسمهدیسمعارفیکارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20160614Dreams and visions are of central importance in Islam because the first revelations of the Prophet were received in the form of true dreams. Early Islamic writers gave particular attention to dreams and their interpretation and a rich literature was developed on this subject. Mystics and Sufis were well acquainted with and followed the premises that Islamic thinkers proposed in books of dream interpretation. <br />However, for them, the true dream was of particular importance and through it they could access unique knowledge which helped them in their spiritual progress. <br />This paper tries to analyze dreams and visions in the works of Rumi. As one would expect, Rumi does not have a systematic presentation or a holistic theory on this subject. Hence we have divided our investigation into five main subjects: The taxonomy of dreams and visions and their definitions The world of dreams and visions The relationship between the world of dream and reality The vision of God The return to the origin. <br />Through these five sections, some dimensions of dream and vision in the works of Rumi and their status in his thought are elucidated.خواب و رؤیا، جایگاهی مهم در دین اسلام دارد. وحی، در اوایل بعثت پیامبر(ص) به واسطه رؤیای صادقه بوده است. نویسندگان اولیه اسلامی توجه خاصّی به خواب و تعبیر آن داشته و نوعی ادبیات غنی در این باب به وجود آوردهاند. عرفا و صوفیه، نسبت به اعتقادات و پیش فرضهایی که علمای اسلامی در کتابهای تعبیر خواب آوردهاند، آشنایی داشته و از آن پیروی کردهاند؛ اما برای آنها رؤیای صادقه اهمیت خاصی داشته و به واسطه آن به معرفتی منحصر به فرد که به سیر روحانی آنها کمک میکرده است، دسترسی مییافتند. این مقاله به بررسی خواب و رؤیا در آثار مولانا میپردازد. مولوی در آثار خود سخنی منظم و مفصل و یا نظریهای کامل، در مورد خواب و رؤیا ارائه نمیکند؛ بنابراین برای بررسی این مسأله، به پنج بخش عمده نسبت به خواب و رؤیا، پرداختهایم: 1- تقسیمبندی خواب و رؤیا و برخی تعاریف مربوط به آن، 2- عالم خواب و رؤیا، 3- ارتباط بین عالم رؤیا و بیداری، 4- رؤیت خدا در خواب، 5- مسأله برگشت به اصل. به واسطه این پنج بخش، ابعادی از مسأله خواب و رؤیا در آثار مولوی و جایگاه آن در نظر او روشن میگردد.https://jpll.ui.ac.ir/article_16361_05b02e7025e1d2138fe6fe4d76d4fa36.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP3420100220Binary Oppositions in Ahmadreza Ahmadi's Poemsتقابلهای دوگانه در شعر احمدرضا احمدی213416362FAیحییطالبیاناستاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمانمحمدرضاصرفیدانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمانعنایت اللهشریف پوراستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمانفاطمهکاسیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمانJournal Article20160614Literary structuralism, which is rooted in structural linguistics, is one of the approaches which reached its climax in 1960s. The backbone of this approach is binary opposition.
In this paper, binary oppositions have been adopted as research method to analyze Ahmadi’s poems with the aim of a new interpretation of his poems. The work of Ahmadi, Tarh, published in 1962, is generally considered as the starting point of so-called "New Wave" movement in Persian literature. The binary oppositions are categorized into three classes of presence versus absence.
1. Nostalgia (childhood vs. adulthood, good old days vs. unpleasant present days).
2. Death vs. life
3. Grievance (poetic values vs. poetic anti values of the poet in the past and present, moral values vs. moral anti values)
The number of poems which might be classified under the grievance is more than the others. The principal binary opposition in Ahmadi’s poems is opposition of form versus content; the very opposition of new forms of "New Wave" with melancholycontent.
Poetic suggestions of Ahmadi in linguistic and formal fields can be found in the works of certain poets like Ali Babachahi, Seyed Ali Salehi and also postmodern poets.ساختار گرایی ادبی یکی از روشهای تحلیل است که در دهه 1960 به اوج شکوفایی رسید و ریشه آن را در زبان شناسی ساختارگرا باید جست. تقابلهای دوگانه اساس تفکر ساختارگرا است. در این مقاله، شعر احمد رضا احمدی بر مبنای همین تقابل تحلیل شده است که ما را به شناخت متفاوت وتازه ای از شعر او رهنمون می گردد. احمدی، از شاعرانی است که با انتشار کتاب طرح در سال 1341 به عنوان بنیانگذار موج نو شناخته شد. تقابلهایی که مد نظر است، در سه دسته کلی حضور و غیاب جای میگیرند: 1. بینش نوستالژیک (کودکی/ بزرگسالی، وضعیت مطلوب گذشته/ وضعیت نامطلوب امروز) 2. مرگ و زندگی 3. شکوه و شکایت (ارزشها/ ضد ارزشهای شعری گذشته و زمان حال شاعر، ارزشها/ ضد ارزشهای اخلاقی، انسانی....). نتایج به دست آمده نشان می دهد، تعداد اشعاری که در شکوه و شکایت جای میگیرند، بیش از دیگر تقابلهاست.تقابل عمده شعر احمدی، تقابل بین فرم و محتوا است؛ همان تقابل شکلهای جدید موج نویی با محتوای اندوهناک. همچنین پیشنهادهای شعری احمدی را در حوزه های زبانی و فرمی در اشعار شاعرانی چون، علی باباچاهی، سید علی صالحی و همچنین شعر شاعران حرکت و پست مدرن می توان مشاهده کرد.https://jpll.ui.ac.ir/article_16362_a191ea42032d61e19e728f3db948814f.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP3420100220Introduction to Naqqâli in Iranمقدّمهای بر نقّالی در ایران356416363FAسجادآیدنلواستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور اورمیهJournal Article20160614Naqqâli is an old art in Iranian culture and literature but its documents belong to Safavid period and later ages. Various accounts of Sohrâb koÅ¡i, s ( to klill Sohrâb) narration are important evidences for Naqqâli, s influence on Iranian people. The influence of Naqqâli on official literature and art continued from Safavid to the middle of Pahlavi period. Evidences from poems of Salim, Sohbat, Qââni and some paintings of Shâhnâme confirm this claim. <br />Naqqâli had special methods and those interested in it could learn it from skillful Naggal (story-teller) if they had certain characteristics like: good memory, eloquence and good voice. After some time, they could possess the scroll and tell the story (naql goftan). Some of the formalities of Naqqâli are: to stand on a bed in coffe -house or to sit on a chair, prologue, to demand praise and greeting to God, Mohammad and his descendants, to use gestures and to harmonize body parts with intonation, to use cane, reciting poems during prose reading, to perform some scenes, keeping sequence etc.نقّالی در فرهنگ و ادب ایران پیشینه دیریازی دارد؛ ولی اسناد و اشاراتِ مربوط به آن، از روزگار صفویان به این سو است. اندازه نفوذ گسترده این فن در میان عامّه مردم از گزارشهای گوناگون و بعضاً خیره کننده مجالس سهراب کشی بر میآید و در ادوار رونق و رواج آن (عصر صفوی تا میانههای عهد پهلوی) حتّی بر ادبیات و هنر رسمی زمان نیز تأثیر گذاشته و شواهدی از شعر سخن سَرایانی چون: سلیم تهرانی، صحبت لاری، قاآنی و... و نیز برخی نگاره های شاهنامه نشان دهنده این نکته است. نقّالی آداب و اصول ویژهای داشته و علاقه مندانِ به این فن- در صورت بهره مندی از ویژگی هایی مانند: حافظه تیز، فصاحت و خوش صدایی- آن را نزد نقّالان پیش کسوت میآموختند و می توانستند پس از مدّتی صاحب طومار شوند و نقل بگویند. بعضی از این آیینها عبارت است از: ایستادن بر تختی در میان قهوهخانه یا نشستن بر صندلی، پیش خوانی، طلب صلوات در زمانهای خاص، استفاده از حرکات سر و دست و هماهنگی اندامها و لحن گفتار، به کارگیری مَنتشا (عصا)، بیت خوانی در میان نقل منثور، اجرای عملی بعضی صحنههای روایات، دوران زدن، رعایت تسلسل در نقل و... .https://jpll.ui.ac.ir/article_16363_7d691d07b8f70066bb3a3690521921e2.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP3420100220Comparative study of “Bubakr Hasiri” and “Afshin & Budlof” from the point of view of structure and from in “Beihaqi History”بررسی تطبیقی حکایتهای تاریخی « بوبکر حصیری» و «افشین و بودلف» از منظر ساخت و صورت در تاریخ بیهقی659216364FAسعیدحسام پوراستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیرازJournal Article20160614Beihaqi History is one of the masterpieces of Persian history & literature. The study of this work, by using different approaches and from various dimensions can have valuable results One of these dimensions is comparative study of this work’s narratives. In this article, historical events of “Bubakr Hasiri” & “Afshin & Budlof” are compared with each other. Therefore a summary of the two narratives come at first and then fictional aspects of the two narratives are analyzed. The results of this article show that two mentioned events have stable & coherent structure and although the general structure, characters and actions of the two events have many similarities, the narration style, characters introduction, description and setting have significant differences. It seems that writer’s use of referential language in Bubakr Hasiri whose events have happened in Beihaqi days, has made this story more historical, and in “Afshin & Budlof” which has happened before Beihaqi days and the writer was more free in narration, the use of emotional language has made the story more narrative and theatrical .
تاریخ بیهقی یکی از آثار ماندگار و جاودانه تاریخ و ادبیات فارسی است. بررسی این اثر با رویکردهای گوناگون و از جنبههای مختلف میتواند نتایج ارزشمندی را در پی داشته باشد؛ یکی از این جنبهها، بررسی تطبیقی ماجراهای این اثر است. در این مقاله کوشیده شده، ساختار ماجراهای «بوبکر حصیری» و «افشین و بودلف»، با یکدیگر مقایسه شود. از این رو، در آغاز خلاصهای کوتاه از هر دو ماجرا آمده است و پس از آن، جنبههای داستانی به کار رفته در این دو ماجرا بررسی و واکاوی شده است. یافتههای پژوهش نشان داد، دو ماجرای یاد شده، ساختار منسجم و مستحکمی دارند و هر چند ساختار کلی دو ماجرا و شخصیتها و کنشهای آنها از دیدگاه ساختاری شباهت فراوانی با یکدیگر دارند؛ اما در شیوههای روایت، معرفی شخصیتها، توصیف و صحنه تفاوتهای آشکاری میان این دو ماجرا دیده میشود و چنین مینماید، در ماجرای بوبکر حصیری که حوادث آن در روزگار بیهقی روی داده، بهرهگیری نویسنده از زبان ارجاعی، این ماجرا را تاریخیتر ساخته و در ماجرای «افشین و بودلف» که پیش از روزگار بیهقی اتفاق افتاده و دست نویسنده برای برخی دگرگونیها در شیوه روایت آن بازتر بوده، بهرهگیری از زبان عاطفی داستان را رواییتر و نمایشیتر ساخته است.https://jpll.ui.ac.ir/article_16364_94f009347658e65d8b85705a0af7c9e1.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP3420100220The analysis and criticism of a sonnet by Sa’di on the basis of Jakobson’s approachنقد و تحلیل غزلی از سعدی بر پایه روش یاکوبسن9310816365FAجلیل اللهفاروقی هندوالاناستادیار زبان انگلیسی و زبانشناسی دانشگاه بیرجندJournal Article20160614 The aim of the present study is to give a structural analysis and criticism of the phonological features of a sonnet by Sa’di,. So, in the first part, the structural criticism and Jakobson’s approach are discussed briefly. In the second part, a sonnet by Sa’di is criticized on the basis of this approach. It studies whether rhythm, meter, and rhyme, selected by the poet, show the meaning of the sonnet. Then, being considered that phonemes can affect the music and meaning of a work, this sonnet is analyzed phonologically and different factors like phonotactics, place and manner of articulation, the distance of the place of articulation of different phonemes and the repetition of the phonemes are studied by considering their effect on the music and meaning of poem. Finally, the effect of vocabulary selection on music and meaning of this sonnet is studied. It concludes that this type of criticism can be effective for a better understanding of literary texts.هدف پژوهش حاضر نقد و تحلیل ویژگیهای آوایی غزلی از سعدی با رویکردی ساختارگرایانه است. برای این منظور، در بخش نخست، نگاهی گذرا به نقد ساختارگرا و روش یاکوبسن و در بخش دوم، غزلی از سعدی بر پایه این روش نقد و تحلیل میشود. در این تحلیل، بررسی میشود آیا وزن، بحر، قافیه و ردیف انتخاب شده توسط شاعر، القاگر مفهوم و محتوای غزل هست یا خیر. پس از آن با این استدلال که واجها به طرق مختلف می توانند در موسیقی شعر و رساندن مفهوم اثر نقش ایفا کنند، این غزل از منظر واجی تحلیل میشود و عوامل مختلف واجی از قبیل واج آرایی، جایگاه تولید و شیوه تولید، دوری یا نزدیکی جایگاههای تولید از یکدیگر و تکرار واجها با در نظر داشتن تأثیر هر یک بر موسیقی شعر و در نهایت القاء مفهوم، مورد کنکاش قرار میگیرد. در انتها تأثیر انتخاب واژگان بر موسیقی و معنای این غزل بررسی میشود.https://jpll.ui.ac.ir/article_16365_952ec754f223d3d3a5ca8fa40f7bcb28.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP3420100220Analysing elements of story in Faraj Bà d Az Å eddatتحلیل عناصر داستانی الفرج بعد الشّده10913216366FAعلیرضانبی لواستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قمهاجرفتحی نجف ابادیکارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسیJournal Article20160614The aim of this research is to study the elements of story in Faraj Ba`d az Å eddat translated by Hossein Asad Dehestani. The analysis of these stories is on the basis of elements such as subject, moral results, characters, point of view, narrator, setting, language , fabulous events and theme. <br />There are two hundred and thirty one stories that contain religious and ethical subjects. Eighty six (36/44percent ) stories contain fabulous events. Characters are of different kinds such as historical persons , animals (1/72 percent) and fabulous beings (2/11 percent). Human characters are chosen from different kinds of people such as those who are presented by their jobs (32/62 percent), men and boys (47/03 percent) , kings and ministers (20/33 percent) , women and girls (4/66 percent), prophets and thinkers (4/23 percent), slaves and dervishes (2/54 percent) and unknown characters (1/27) and (0/86 percent) are inhuman . Most stories are narrated in first person point of view (one hundred and twenty five (52/52%) stories). Seventy four stories (31.32%) have unknown or general time and seventeen stories (7.20%) have place. Language of the story is simple Moral results such as self sacrifice and justice are the main themes.هدف این پژوهش بررسی عناصر داستانی در کتاب فرج بعد از شدت، ترجمه حسین بن اسعد دهستانی است. این داستانها بر اساس عناصری چون موضوع، حادثه خارق العاده، شخصیت، زاویه دید، راوی، زمان و مکان، زبان و نتایج اخلاقی و درونمایهها مورد تحلیل واقع شدهاند. تعداد داستانها دویست و سی و یک مورد است که حاوی موضوعات اخلاقی و مذهبی هستند. هشتاد و شش حکایت دارای حادثه خارق العاده است که( 44/36 درصد) ازداستان ها را شامل می شوند. شخصیت ها به ترتیب از میان افراد تاریخی با بسامد(27/86 درصد) انتخاب شدهاند که شامل مردان و پسران ( 03/47 درصد)، صاحبان مشاغل با ( 62/32 درصد)، شاهان و وزرا با ( 33/20 درصد)، زنان و دختران با ( 66/4 درصد)، انبیا و علما با ( 23/4 درصد)، غلامان و درویشان با ( 54/2 درصد) و اشخاص نامعلوم با (7/1 درصد) می شوند، پس از افراد تاریخی، غیر انسان با (11/2 درصد) و حیوانات با (2/1درصد) بیشترین بسامد را در میان شخصیت ها دارا هستند. راویان در این کتاب از میان شخصیت های داستانی انتخاب شده اند و غیر انسانها تنها با ( 86/0 درصد ) از آنها را تشکیل داده اند. غلبه زاویه دید با اول شخص درون داستانی است که صد و بیست و پنج مورد (52/52 درصد) را شامل می شود. از میان حکایات هفتاد و چهار مورد (32/31 درصد) دارای زمانی کلی هستند و هفده حکایت (20/7 درصد) دارای مکانند. زبان حکایات روان و ساده است. در بررسی درونمایه ها با غلبه مفاهیم اخلاقی و مذهبی روبه رو می شویم که پربسامدترین آنها عبارتند از: عدالت، ایثار، فداکاری و....تقریبا تمام خصوصیات داستان های سنتی و قصه، در این کتاب قابل رؤیت و بررسی است.https://jpll.ui.ac.ir/article_16366_68eb5c009987c01dac7a768cf6a49aaf.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP3420100220A psychological study of the seven exploits of Rostam and Esfandyârکنون زین سپس هفتخان آورم... (رویکردی روان شناختی به هفتخان رستم و اسفندیار)13315616367FAمحمدرضانصر اصفهانیاستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهانطیبهجعفریدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهانJournal Article20160614The first reading of seven exploits of Rostam and Esfandyar, which are both examples of rebirth archetype, seems to show that these two sections of Shahname are completely different, except in third exploit (fight with dragon) and fourth exploit (fight with witch). But the analysis of symbolic concepts of the exploits of the two mythical heroes of Shahname reveals something else. <br />Although the surface structure of these two travels with seven symbolic levels is different, their deep structure is the same. The study of symbols of these exploits reveals the mysterious and symbolic presence of develish powers behind unconscious levels. These powers, in the form of lion, wolf, dragon, witch, demon etc, force Rostam and Esfandyar into hard but inevitable struggles. It is only through confrontation with these devils and destroying them that reaching to the innermost level of unconscious, that is the self, is possible. At the end of this symbolic travel, the fourth dimension of unconscious is added to the three dimensions with the help of anima and the perfection of the two heroes is achieved.در خوانش نخست از هفتخان رستم و هفتخان اسفندیار که دو تجلّی از کهن الگوی آیینی باززایی(تولد مجدد) به شمار می روند، چنین به نظر می رسد که این دو بخش از شاهنامه، جز در خان سوم(مبارزه با اژدها) و خان چهارم(مبارزه با جادوگر)، کاملاً با یکدیگر متفاوتند؛ اما واکاوی مفاهیم نمادین مربوط به خانهای دو قهرمان اساطیری شاهنامه، گویای مطالب دیگری است. این دو سفر با هفت مرحله نمادین، اگرچه به لحاظ روساختی با یکدیگر متفاوتند؛ اما به لحاظ ژرف ساخت کاملاً شبیه یکدیگرند. آنچه نمادشناسی خانهای دو قهرمان به دست می دهد، حضوری رازآلود و سمبلیک از نیروهای اهریمنی خفته در پس لایه های ناخودآگاهی است که در هیأت شیر، گرگ، اژدها، جادوگر، دیو و... رستم و اسفندیار را به نبردهای دشوار و جانکاه، اما ناگزیر میکشاند؛ چراکه تنها در صورت رویارویی با این اهریمنان دیوسیرت و نابودی آنهاست که دستیابی به درونیترین لایه ناخودآگاهی؛ یعنی «خود» برای دو قهرمان ممکن می گردد تا بدین ترتیب در پایان موفقیتآمیز این سفر نمادین، گوشه چهارم روان ناخودآگاه به دستیاری آنیما، به سه گوشه اضافه شده و تمامیت و کمال مورد نظر برای رستم و اسفندیار حاصل شود.https://jpll.ui.ac.ir/article_16367_851ff7408e0cb09c7259a2535c669759.pdf