انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP2120080521Khaghani's Defamiliarization in Some Stories from the Koranآشنایی زدایی از داستانهای قرآنی در دیوان خاقانی12416292FAمحمدحسینکرمیاستاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیرازمحمدحسیننیکدار اصلاستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه یاسوجJournal Article20160614Khaghani is a poet with his idiosyncratic style. He has specific thoughts regarding poetry and is, also, a master of science in his own time. Issues concerning faith as well as religious issues are frequently repeated in his works. In his collected works, stories spanning from Adam up to Mohammad, along with diverse expressions and artistic forms caress any reader's mind. The poet puts the common techniques aside and defamiliarizes the setting by means of new methods of expression. Adam with the face of an ardent lover is deceived by the apple of the face of the beloved, and is consequently expelled from Eden the Samaritan (which has a negative picture in Islamic tradition) gets a white picture and accompanies Moses Moses and Pharaoh reconcile the dog in the Seven Sleepers Cave loses its appeal and the story of Abraham and the four birds in the Quran is mixed with the birds of the King of Calah and a new image is formed. <br /> It can be said that Khaghani has this virtue of novelty in his outlook that distinguishes him from the other poets. Russian formalists give importance to deconstruction or Defamiliarization in the interpretation of art. In this article, someof the stories of the prophets in Khaghani have been chosen to be studied, although his technique is much more extensive than typical formalist definitions. خاقانی از شاعران صاحب سبک است، اندیشههای خاصی در شعر و شاعری دارد و بر بسیاری از علوم رایج روزگار خود مسلط است. دین و مضامین دینی بسامد فراوانی در دیوان وی دارد و داستانهای منقول از قرآن کریم و یا داستانهای دینی که در قرآن کریم هم به آن اشاره نشده و در تفاسیر یا قصص پیامبران آمده است، تجلّی خاصی در دیوان شاعر دارد. در دیوان خاقانی داستانهایی از زندگی آدم تا خاتم با تنوعهای بیانی و در قالب تابلوهایی هنرمندانه، ذهن خواننده را نوازش میدهد و شاعر در این راه، از شیوه معمول و ذهن آشنای داستان فراتر رفته، با طرحی نو شکل تازهای از موضوع را ارائه میدهد. میتوان گفت یکی از امتیازات خاقانی نسبت به بسیاری از شاعران دیگر، نگاه ویژه، دیگرگون و هنرمندانه به این داستانهاست . صورتگرایان روس ( فرمالیستها) به هنجارشکنی یا آشنایی زدایی در درک هنر اهمیت زیادی میدهند. در این مقاله با توجه به این معیار، به بررسی داستانهایی از پیامبران در دیوان خاقانی پرداختهایم؛ هر چند شگرد خاقانی در این موضوع فراتر و گستردهتر از تعاریف صورت گرایان است.https://jpll.ui.ac.ir/article_16292_7ada4efbb4b21792bae4bde3927a635c.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP2120080521Necessity of researching in the field of Historical terminologyلزوم تحقیق در حوزه اصطلاحات تاریخی253816293FAمحمدرضانصیریاستاد گروه تاریخ دانشگاه پیام نور تهران.Journal Article20160614Historical terminology, the same as human history, has encountered many ups and downs during its time, and consequently has acquired its own meaning and position in any specific field. Most of these terminologies occupy their social and meaningful positions in socio-political domains, and make the body of the administrative and secretarial terms of different historical ages in Iran. <br />The focus of the present article is on showing the urgent need for gathering explanations of administrative terms in different historical ages. It also surveys the changes of meaning of these terms and codifies the thesauruses in this field. واژگان تاریخی همانند تاریخ بشر سرگذشت پرفرازونشیبی را پشت سر میگذارند و سرانجام، در هر حوزه تخصصی معانی و اطلاقات ویژه خود را مییابند. بسیاری از واژگان در حوزه تاریخ سیاسیـ اجتماعی، بار معنایی و اجتماعی خاص خود را یافته، مجموعه آنها اصطلاحات دیوانی و اداری دورههای مختلف تاریخ ایران را پدید میآورد. در این مقاله، لزوم گردآوری و شرح اصطلاحات دیوانی و اداری و تغییر معنایی این دسته از اصطلاحات در دورههای مختلف تاریخی بررسی و بر تدوین فرهنگی جامع در این زمینه تأکید شده است.https://jpll.ui.ac.ir/article_16293_1a549cbc8b4c14c041e845ad77b229c9.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP2120080521"Hazrat Laal Shahbaz Qalandar", Persian gonstic and poet in Sindhمقام لعل شهباز قلندر عارف و سخنور فارسی در سند396016294FAقاسمصافیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران.Journal Article20160614Seyed Uthman Marvandi entitled as "Laal Shahbaz Qalandar" (died 673, lunar Hijri) moved from Iran to India in his youth. After he was graduated, he set out to visit the different areas of India, accompanying with Shaikh Baha-o-ldin Zakaria Moltani, Shaikh Farid-o-ldin Ganj Shekar, and Jalal-o-ldin Bokhori-scientists of Sohrewardie Multan- and ultimately settled down in Sehwan, one of the ancient areas of Sindh, and launched his science and knowledge classes.
He began to spread Islam religion around and promote Persian language, as well. Consequently, He changed the appearance of the area to a mystical and cultural center. However, his ecstatic poems are extremely enjoyable and soothing. According to basic investigations, his religious and moral poetry increases knowledge and wisdom and leads the soul of the seeker into a state of astonishment. What follows is due to research in this field.سید عثمان مروندی، ملقب به لعل شهباز قلندر(م 673 ه.ق) در جوانی از ایران به هندوستان رفت و پس از فراغت از تحصیل همراه شیخ بهاءالدین زکریا مولتانی، شیخ فریدالدین گنج شکر و شیخ جلال الدین بخاری، علمای سهروردیه مولتان، نواحی مختلف هندوستان را سیاحت کرد و سرانجام در سهوان، یکی از قدیمترین مناطق سند اقامت گزید و کلاسهای علم وعرفان دایرکرد. او به اشاعه دین اسلام و ترویج زبان فارسی پرداخت و منطقه را به مرکز فرهنگی وعرفانی تبدیل کرد؛ به گونهای که هرکس از قوت کلام او، سرمست میشد و در دریافت مبانی دینی و اخلاقی و افزایش دانستنیها و دانایی، تأثیر شگرف میگرفت. آنچه میخوانید، حاصل این پژوهش و مطالعه است.https://jpll.ui.ac.ir/article_16294_e6f5682cafb8b6dda7306b90f1cd4261.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP2120080521Naser Khosaw's didactical theory in his Mathnawi of Rushanai Nameنظریه تعلیمی ناصرخسرو در مثنوی روشنایی نامه618416295FAمریممشرفدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی تهران.Journal Article20160614Naser Khosaw's didactical Mathnawi, "Rushanai Name" is one of the oldest Persian didactic verses, in which he has introduced his ethical doctrine the same as he had previously declared in his prose works "Zad-ol-Mosaferin" and the "Djame-ol- Hekmatain". <br />The author believes that this ethical doctrine is derived from three main sources, i.e. the Islamic ethic , the philosophical ethics and the pre Islamic Iranian ethics of Sasanian. The Mathnawi is assumed to be structurally divided into three sections: philosophical paradigms as a whole, in nine sections, the ethical method of philosophy in six sections, the advices of the Zarathustra clergy(moubad) in six sections and the Ending in four sections. The ethic and didactic doctrine is presented in three main axes: The recognition of the soul and the three types of the soul, and recognizing the virtues and vices and the way to purgative soul. مثنوی روشنایی نامه ناصرخسرو از کهنترین آثار تعلیمی شعر فارسی است. ناصرخسرو در این مثنوی تعلیمی چکیده نظریه تعلیمی خود را که در جامع الحکمتین و زاد المسافرین آمده، در سی فصل به شعر درآورده است. نویسنده عقیده دارد که این نظریه تعلیمی از سه منبع فکری آرای اخلاقی اسلامی، آرای اخلاقی فلسفی و آرای اخلاقی ایران پیش از اسلام، مایه ور است و میتوان ساختار زیر را برای آن معرفی کرد: بیان کلیات فلسفی، نه فصل؛ روش اخلاق فلسفی،شش فصل؛ اندرزهای موبد پیر،نه فصل. به علاوه، دو فصل در مذمت شاعران مادح پادشاهان، بخش پایانی شعر در چهار فصل. نظریات تعلیمی در سه محور اصلی مطرح میشود: شناخت نفس و قوای آن، شناخت رذایل و فضایل نفس،روش تهذیب نفس.https://jpll.ui.ac.ir/article_16295_666efb2312bc3475e43ed7387c8d8466.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP2120080521A study of uncommon signs of beauty in Persian Literatureبررسی نشانههای نامتعارف زیبایی در ادب فارسی8511216296FAزهراآقابابائی خوزانیاستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور مرکز زرین شهر.Journal Article20160614What are the signs of beauty in the Persian poem? Do these signs change in the history? In the old world when poets were to recede the differences and appeal to a common essence, can one observe such matters as unity, cohesion in the signs of beauty, and methods of artistic expression? Are the images that express such beauty similar to a crossword? The answer might be that sometimes, one is possible to observe uncommon signs of beauty. These uncommon signs of beauty that are apart from the table of ecstatic are imported and added, some of which are the result of the presence of such matters as "Turk slaves" in Persian poetry, and the prevalence of the unpleasant tradition of homosexuality, and consequently the preference of almond-eye to wide eye, or short hair to long hair, while some others are the result of interaction with western countries. We can see theses uncommon signs of beauty in the Azerbaijan and Arran and the Indian school of poetry, like blond hair instead of black, blond eyelashes instead of black, and blue eye instead of black. Some of the signs are the result of obedience of Arabs. Like description of lightly tanned lips and big mouth and green eyebrow instead of black. And finally some other signs are the result of interaction with Indians, like lightly tanned face instead of white and red tooth because of chewing "tanbool" and "pan".چه معیارها و نشانههایی در زیباییشناسی سنتی باعث میشود که نیاکان ما انسانی را خوبروی بنامند؟ آیا این معیارها در طول زمان دگرگونی پذیرفتهاند؟ آیا در دنیای سنتی که به نظر میرسد همهچیز در چهارچوبی مشخص و معین تعریف میشود، زیبایی انسانی نیز تابع یک تعریف جدولی است و چیزی که فراتر یا خارج از جدول زیبایی باشد، نازیباست؟ پاسخ ما این است که گاه در الگوی زیباییشناسی قدما، نمونههایی مییابیم که ناظر بر تفاوت دیدگاه زیباییشناختی گویندگان آنها و سلیقه متفاوت آنها از ذایقه رایج و حاکم بر دنیای سنتی است. این نمونهها اگرچه اندکند، اما بر این دنیای یکسان و یکشکل و یکسویه رنگی کاملا متفاوت میپاشند؛ آنگونه که معیارها و نشانههایی که به نظر اصیل، همیشگی، پایدار و خدشهناپذیر میآیند، متحول میشوند و دگرگون. گاه خصوصیتی متفاوت اثری عمیق در ذهن شاعر داشته و او را وادار به بیانی متفاوت کرده است، و گاه زیبایی جنبه الحاقی و وارداتی پیدا میکند و بر اثر تعامل با دیگر فرهنگها به اذهان و اذواق راه مییابد.https://jpll.ui.ac.ir/article_16296_e541179b1e4b17b4f53e1db50950b5bd.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP2120080521The relation of artistic, mystic and religious experiencesبحثی در نسبت تجربههای دینی، عرفانی و هنری11313416297FAمحمدتقویاستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article20160614One of the main issues with regards to religion in contemporary world is the similarities between religious, mystic, and artistic experiences and the way they are represented in language. Yet, ignoring the differences between these types of experience has caused the belief that all these various states of mind are one and the same. <br />In this paper, after setting forth the definitions and concepts of religious and mystical experiences, we will discuss the relation of these experiences to artistic ones. According to religious doctrines, there is an essential difference between the expressions of a mystic and a poet (in its literal sense, and not the sage or mystic who makes use of poetry to clarify his viewpoints). Ignoring such a difference, the insistence of Holy Quran and prophet Mohammad (peace be upon him) and also some gnostics on the difference between themselves and poets (and even their hatred of poetry) would be untenable. Thus, this paper tends to show that along with similarities between religious (and mystic) experiences and artistic ones (such as their being based on taste, emotion, paradox,â¦) the differences between these mental activities(such as their different origin, universality of religion, authority of prophet in religion,â¦) and their linguistic significance should be addressed, too.یکی از مباحث عمده مربوط به دین در جهان معاصر، بحث از تجربه دینی و عرفانی و تجربه هنری و کمّ و کیف زبان گزارش آن تجارب بوده است. در اغلب این نوشتهها، به نقاط مشترک و مشابه پرداخته شده و از تفاوتها کمتر سخن به میان آمده است و همین مسأله به این باور دامن زده است که این حالات و تجارب حاصل آنها (در عرصه دین و عرفان و هنر) از یک جنس هستند. در این مقاله، ضمن اشاره به مفاهیم و تعاریف تجربههای دینی و عرفانی، نسبت این تجربهها (شباهتها و تفاوتهای آنها) با تجربههای هنری مورد بحث قرار گرفته است. بر اساس آموزههای دینی، میان آنچه صاحب تجربه دینی و عرفانی به زبان میآورد، با آنچه یک شاعر (به معنی مطلق آن و در مقام هنرمندی در عرصه زبان و نه عارف یا حکیمی که عرفان و حکمت را به شعر نقل میکند) بیان میکند، تفاوتی ماهوی وجود دارد. اگر چنین تفاوتی را نادیده بگیریم، در دین اسلام، اصرار قرآن و پیامبر بر فاصله داشتن وحی از شعر (و همچنین اصرار عارفان برخوردار از ذوق شعری، بر فاصله داشتن از شاعران و حتی بیزاری جستن از شعر) بیوجه خواهد بود. بر همین اساس، این مقاله بر این نکته تأکید دارد که در کنار اشتراکات تجربههای دینی و عرفانی( مانند، عاطفی و شخصی بودن، غیر اکتسابی بودن، زبان استعاری و متناقض نما) با تجربههای هنری، ضروری است به نقاط اختلاف (خاستگاه و آثار متفاوت داشتن، قابل فهم همگانی بودن یا نبودن نسبت آنها با حقیقت و...) این دو حوزه فعالیت ذهنی و روانی و دلالتهای زبانی هر یک نیز پرداخته شود؛ چیزی که در رویکرد دوران مدرن به آن کمتر توجه شده است. این کار میتواند بسیاری از شبههها و قیاسهای نابجا را مرتفع سازد و فاصلهای را که دیندار و عارف بر آن پا میفشارند، حفظ کند.https://jpll.ui.ac.ir/article_16297_2a9e928b3930e82ed7f209d679c81395.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP2120080521A Study of the Narration¸ Story, and Plot in “Goldasteha-O- Falak” By Jalal Al- Ahmadبررسی روایت، داستان و پیرنگ در «گلدستهها و فلک» جلال آل احمد13515016298FAمسعودفروزندهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد .Journal Article20160614This essay has been dedicated to the study of narration¸ story, and plot inGoldasteha-O- Falak.
The study consists of different parts:
The introduction which points to Jalal and his works and also provides a brief summary of the story
the content of the essay which in itself has two main parts: The five elements of narration, in the first part¸ and the story and the plot, in its second part.
In this story the events of which are narrated through the point of view of a junjor student of a primary school- as the main character- the hero follows his specific quest, that is ¸climbing up the minarets of Mo` eer –ol – Mamalek's mosque.
He faces some obstacles in achieving his goal. Thus,making a secret plan¸ he succeeds to overwhelms them and finally attains his goal.
Along with the main event of the story – climbing up the minarets-some other events are also conveyed, as a result of the implication of such a technique, the plot of the story consists of two "sequences". The narrator has also employed “flash – back” in narrating the events. Some events and descriptions have been conveyed in details and some others in short. The last point is that the narrator of the story plays the roles of both a narrator and a character simultaneously. مقاله حاضر به بررسی روایت، داستان وپیرنگ در «گلدستهها وفلکِ» جلال آل احمد اختصاص یافته است.مطالب مقاله، پس از مقدمه که اشارهای به جلال و آثار اوست ونقل چکیده داستان، عمد ه شامل دو بخش است: در بخش اول، عناصر پنج گانه روایت و در بخش دوم، داستان وپیرنگ در گلدستهها و فلک بررسی شده. در این داستان که رخدادهای آن از زبان شخصیت اصلی که کودکی دبستانی است، نقل میشود، شخصیت اصلی در پی دستیابی به هدفی خاص- بالا رفتن از گلدستههای مسجد معیرالممالک- است. وی در راه رسیدن به هدف با موانعی روبه روست، ولی با طرح نقشهای موفق میشود موانع راپشت سر بگذارد و به هدفش برسد. درکنار رخداد اصلی داستان- بالا رفتن ازگلدستهها- رخدادهای دیگری نیز نقل میشود که با توجه به این امر، پیرنگ داستان از دو«پی رفت» تشکیل شده است. راوی در نقل رخدادها از شیوه «بازگشت به گذشته» بهره برده است. پارهای از رخدادها وتوصیفها به تفصیل نقل شدهاند و پارهای از آنها به اختصار. نکته آخر این که در این داستان، راوی هم به عنوان راوی حضور داردوهم به عنوان شخصیت اصلی.https://jpll.ui.ac.ir/article_16298_02004ed8bbe245dffe6d861a755ab3e8.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP2120080521The Role of Debate in Ferdowsi's Shahnameجایگاه فن مناظره در شاهنامه فردوسی15116416299FAغلامعلیفلاحاستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت معلم تهران.Journal Article20160614In his composition of the unique epic, sometimes considered as one single novel , the great scholar of Tous has successfully employed a wide range of discourse varieties including dialogue and debate. Although the debates in his work are by no means comparable to dialogues regarding frequency and stylistic features, this paper intends to examine the role of debate in Shahnameh through analyzing a sample of tokens. <br />To this end , initially, the concept and origin of debate is defined and revisited according to the pre Islamic literary texts. Then, 'Mani & Moubed' and ' Moubed & Mazdak' , as two well-known debates of Shahnameh, will be analyzed. The analysis reveals that the debates of Shahnameh are drastically different from the five categories of debate utilized in Asadi Tousi's composition of lyric verses and youth remembering odes as well as the Mathnavis of the succeeding centuries. Indeed, Ferdowsi attempted to portray the undemocratic religious atmosphere of Moubedan age, not tolerating any opposite voices, through these debates. Meanwhile, he meticulously implies that these styles are for the typically undemocratic cultures and societies while dialogues are characteristic of democratic societies. حکیم فرزانه طوس در پردازش و سرایش حماسه بیهمال خویش که برخی آن را داستان بلند و واحدی میدانند، از گونههای گفتاری مختلفی چون گفتگو و مناظره بهره جسته است. اگرچه مناظرههای این اثر، اصلاً با گفتگوها از حیث بسامد و اسلوب قابل قیاس نیست؛ اما در این مقال برآنیم تا جایگاه و اهمیت مناظره را با تحلیل نمونههای آن در شاهنامه بررسی و تبیین کنیم. بعد از تعریف مناظره از منظرهای گوناگون و اشاره به منشأ اولیه آن در متون ادبی قبل از اسلام، دو مناظره: «مانی و موبد» و «موبد و مزدک» شاهنامه بررسی و تحلیل شده است و در پایان روشن شده که مناظرههای شاهنامه با مناظرههای پنجگانهای که اسدی طوسی در تغزل و تشبیب قصاید مدحی استفاده کرده، کاملاً متفاوت است و نیز با برخی مثنویهای تمثیلی سدههای بعد. فردوسی با سرایش این مناظرهها توانسته هم فضای دینی استبدادزده تحت سیطره موبدان را ـ که هر صدایی غیر از صدای خود را برنمیتابد ـ به تصویر بکشد و هم این دقیقه را خاطرنشان کند که این اسلوب، مربوط به فرهنگ و جامعه تکصدایی است؛ در حالی که گفتگو ویژه فرهنگ و جوامع چندصدایی است.https://jpll.ui.ac.ir/article_16299_a32f179b5b859bcfaf0ae5a2e35866c2.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP2120080521Process of grammatical cohesion in ’Am’aq Bokhara’i’s poemsفرآیند انسجام دستوری در شعری بلند از عمعق بخارایی16518816300FAعلیرضاشعبانلودانشجوی دوره دکتری زبان وادبیات فارسی دانشگاه یزد و عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی ساوه.مهدیملک ثابتاستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه یزد.یداللهجلالی پندریاستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه یزد.Journal Article20160614When a poet or a writer conveys a concept in the form of words and sentences, s/he intends to produce a consistent text for which there is a coherent beginning and end. It is not possible to have a coherent and cohesive text unless there is a consistency and compatibility among constituent element of a text, or else, the so-called text will render itself to a combination of inconsistent and incoherent sentences with no meaningful relationship among them. <br />Because of this, the poet or writer is responsible for the utilization of cohesive ties to make the text seem consistent and cohesive. The special way of a poet/writer in making components of a text (elegy, in our case) cohesive could help us recognize his/her style, or even his period's prevalent style. <br />Analyzing and studying the process of grammatical cohesion in 'am'aq bokhara'i's (440-542)ghaside, it was found that from among 562 cohesive ties the most frequently used ones are personal reference"27.40%," conjunctives " 25.62% , "ellipsis"22.06%, ''comparison reference'' 20.28% and "substitution" 462% respectively. <br />'Am'aq has utilized "ellipsis" for both textual cohesion and versification. He has attached every section of elegy, sometimes considered an independent poem, to another just by the use of a delicate tie/bond (usually personal reference) in a linear fashion. هنگامی که شاعر یا نویسنده مفهومی را در قالب واژگان و جملات می ریزد، در پی آن است تا متنی یکپارچه به دست دهد؛ متنی که آغاز آن با پایانش پیوستگی داشته باشد. این امر محقق نمیشود، مگر آن که میان عناصر سازنده متن، تناسب و پیوستگی باشد تا متن پیکرمند وتنوار شود. بدین منظور، شاعر یا نویسنده ناچار است با استفاده از عواملی که موجب انسجام( cohesion ) متن میشوند، سخن خود را منسجم( cohesive ) کند. از این روی، شیوه خاص شاعران و نویسندگان هر دوره در ایجاد انسجام میان عناصر متن (در اینجا قصیده)، میتواند ما را در شناخت سبک آنان، یا سبک دوره آنان یاری دهد. در بررسی فرآیند انسجام دستوری( grammatical cohesion ) یک قصیده بلند عمعق بخارایی (440- 542) معلوم شد که او از مجموع 562گره انسجامی، بیشترین استفاده را به ترتیب بسامد، از ارجاع شخصی40/27%،ادات ربط62/25%،حذف06/22%،ارجاع سنجشی28/20%،جانشینی62/4% برده است. عمعق از حذف، هم برای انسجام متن و هم برای نظم آفرینی بهره برده است. او هر بخش قصیده را که گاهی خود میتواند شعری مستقل باشد، فقط با رشتهای باریک ( بیشتر ارجاع شخصی) به صورت خطی به بخش دیگر پیوسته است.https://jpll.ui.ac.ir/article_16300_e1034a956da04a2895ec8d1f1a1419b6.pdfانجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایرانپژوهشهای ادب عرفانیHTTPS://JP2120080521The analytic comparison of the plot and the characterization between "Old Sergues", a novel by Tolstoy, and the narration of Ibrahime Adhamمقایسه تحلیلی درونمایه و شخصیت در رمان سرگیوس پیر و روایت ابراهیم ادهم18921016301FAمحمدرضانصر اصفهانیاستادیار زبان و ادبیات فارسی و پژوهشگر قطب علمی تحقیق در متون حکمی و عرفانی دانشگاه اصفهان.Journal Article20160614The present study involves a brief introduction of two literary-mystical works in the widespread culture of the world of Christianity and Islam. That is, a novel belonging to Leon Tolstoy's last works, and Attar's narration of the soul evolution of Ibrahim-e-Adham, the Iranian prince. <br />The evolution of the soul has in self some outcomes among which, Love, life, piety, worshiping, and mortification are of high attention in the eyes of mystics and thinkers. <br />Nobody could ever neglect such hallmark issues of life, as love, God, enjoyment, worshiping, asceticism, resurrection, and so on. Consequently, this study is going to have a look at such issues in the two great works of artنوشتار حاضر معرفی مختصری است ازدو اثر ادبی ـ عرفانی فرهنگ مسیحیت واسلام. داستانی از آخرین نوشتههای لئون تولستوی، نویسنده ممتاز روس و روایت عطّار از تحوّل روحی ابراهیم ادهم شاهزاده ایرانی. عشق، زندگی، زهد، عبادت و ریاضت که محصول تحوّل روحی شخصیتهای این دو روایت است، از جمله جدی ترین موضوعات مورد توجه عارفان و اندیشمندان و متفکران بشری است. هیچ کس نیست که در زندگی به مسائلی از قبیل هدف زندگی، عشق، لذت، خدا، عبادت، رستاخیز ونظایر آن نیندیشیده باشد. این مقال عهدهدار بررسی مختصر و مقایسه کوتاهی است از این دو اثر ماندگار و سترگ.https://jpll.ui.ac.ir/article_16301_c8795c96f59eb091a0eaf1fefde71357.pdf