انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 1 2 2007 06 22 Artistic Imagination and Its Realization in Attar's Works تخیل هنری و نمودهای آن در آثار عطار 1 30 16255 FA تقی پورنامداریان استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. 0000-0001-8834-5174 Journal Article 2016 06 14 In this paper, after a qvick reference to Coleridge's view on imagination, an attempt is made to have a new look at this concept. Three faculties were believed by philosophers and physicians to exist in mind: 1) fancy which is the store of perceived images 2) memory and 3) imagination which is on the one hand related to the memory and on the hand to the fancy.In th next part of the peper, different predicatcs are explained. Three stories -- "Elahi- Nameh", "Mantegh al-Tayr", "Mosibat- Nameh" and some stories about some Sufi learned men narrated by Attar in "Tazkere-Al Oulia" are analysed and interpreted. این مقاله پس از اشاره‌ای به نظریه کولریج درباره تخیل هنری، با توجه به سه قوه یا حواس باطنی که قدما از فلاسفه و پزشکان عقیده داشتند جایگاه آنها در سر است و امر ادراک به یاری آنها تکمیل می‌شود، سعی دارد به تخیل هنری از نظرگاهی تازه بنگرد. این سه حس باطنی عبارتند از: خیال که خزانه صورت‌های ادراک شده به وسیله حواس ظاهری است و حافظه که خزانه معانی جزیی است. متخیله قوه سوم است که از یک طرف به حافظه و از طرف دیگر به خیال ارتباط دارد و نیز ابزاری است در دست عقل. در بخش دیگر مقاله انواع گزاره‌هایی را که متخیله یا فعل آن تخیل می‌تواند تولید کند توضیح داده شده است و سپس سه داستان جامع الهی نامه، منطق‌الطیر، مصیبت نامه و نیز بعضی از داستانهای خارق‌العاده مشایخ صوفیه که عطار بخصوص در تذکره الاولیاء از روی قبول و تصدیق آنها را بیان کرده است، با توجه به انواع گزاره‌های مزبور تفسیر و تحلیل شده است. در این قسمت نظر تازه‌ای درباره پیدایی داستانهای عقل ستیز منسوب به مشایخ نیز مطرح گشته است. https://jpll.ui.ac.ir/article_16255_39cf4d7f76f6bb11805e310b0a247a60.pdf

انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 1 2 2007 06 22 'Khajavi Kermani' in his Works خواجوی کرمانی در آثارش 31 46 16256 FA محمود عابدی استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت معلم تهران Journal Article 2016 06 14 'Khajoo', a famous poet of 8^th century, is one of the men of distinction from Kerman and his pen name 'Khajo' refers to this association. From the young age, he was familiar with some arts such as painting and music. His connection with Sheikhs of Kazeroon should be studied in conjunction with the relationship of the Injo family with them. His mystic poerty has little of mysticism. His 'Homay and Homayoon' in addition to its common elements with Nezami's 'Khosro and Shirin' and Fakhredin Asad Gorganis' 'Veis and Ramin', has also common elements with Ayyoghi's 'Varaghe and Golshah'. Khajoo is one of the most famous followers of Nezami and his last Divan – 'Gooharnameh' – shows that he was familiar with Amir Khosro Dehlavi's works. خواجو، شاعر معروف قرن هشتم، از خواجگان کرمان است و تخلص او،«خواجو» از همین نسبت گرفته شده است. وی از جوانی با نقاشی، نخلبندی و موسیقی آشنایی جدی داشته است. رابطه او با مشایخ کازرون باید با رابطه خاندان اینجو با آنان مطالعه شود. شعر صوفیانه او از جوهره تصوف کم بهره است و از سطح آشنایی و الفت با معارف صوفیه نمی‌گذرد. همای و همایون او علاوه بر آن که با خسرو و شیرین نظامی و ویس و رامین فخرالدین اسعد گرگانی پیوندهایی دارد،ِ با ورقه و گلشاه عیوقی نیز دارای مشترکاتی است. خواجو از نخستین گویندگانی است که با تضمین شعر دیگران نوعی تخمیس ساخته است. او از معروفترین پیروان نظامی است، و آخرین منظومه‌اش، گوهرنامه، نشان می‌دهد که با آثار امیر خسرو دهلوی هم آشنایی داشته است. https://jpll.ui.ac.ir/article_16256_634ea9c76883e795da0580cfc2350c20.pdf

انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 1 2 2007 06 22 'Foroughi' and 'Ferdowsi' فروغی و فردوسی 47 66 16257 FA محمدجعفر یاحقی استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد زهرا سیدی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2016 06 14 'Forughi' is one of the first contemporary scholars who has focued in his works on Ferdowsi. His enterprise in constructing Ferdowsi's tomb and holding Ferdowsi's millennium has found historical importance. Forughi^,s scholarly articles and lectures have provided guidelines for most contemporary scholars. In his articles, Forughi has discussed some critical issues such as the significance of Shahnameh, dignity of Ferdowsi, national unity, Ferdowsi^,s birth date, etc. He has also provided some fundamental keys for amending Shahnameh which still are considered as the most principled bases for a critical analysis of the national saga of Iran. The synopsis of Forughi^,s Shahnameh in his selection is one of the most fundamental and original selections of Shahnameh. It has been very effective in expanding the pubic familiarity with Shahnameh. In this paper, attempts are made to shed light on Foroughi's work on Shahnameh as well as his efforts concerning issues such as Ferdowsi's tomb and his millenium. محمدعلی فروغی از نخستین شاهنامه پژوهان معاصر است که با آرای دقیق و اقدامات فرهنگی و اجرایی خود خدمات ارزنده‌ای به قلمرو فردوسی پژوهی انجام داده است. اقدام او در مورد ساختن آرامگاه فردوسی و برگزاری هزاره فردوسی اهمیت تاریخی پیدا کرده است. مقالات و سخنرانیهای او راهگشای پژوهندگان معاصر بوده است. وی در مقاله‌هایش به مسائل مهمی، نظیر اهمیت شاهنامه، مقام فردوسی، عدم انتساب یوسف و زلیخا به فردوسی، تعریف وحدت ملی، تلاش برای یافتن سال تولد فردوسی، سال شروع نظم شاهنامه و جز آن پرداخته است.او همچنین کلیدهای مهمی برای تصحیح شاهنامه به دست داده که هنوز هم جزو اصولی‌ترین پایه‌های تصحیح علمی - انتقادی حماسه ملی ایران می‌تواند محسوب شود. خلاصه شاهنامه فردوسی به انتخاب وی، از زمره کلیدی‌ترین و اصلی‌ترین انتخابهای شاهنامه و در گسترش آشنایی با شاهنامه و فردوسی بسیار مؤثر بوده است. در این مقاله آرای فروغی درباره فردوسی، شاهنامه و تصحیح متن شاهنامه و اقدامات عملی وی بخصوص ساختن بنای آرامگاه فردوسی و برپایی کنگره هزاره بررسی می‌شود، تا غبار از چهره یکی از نخستین فردوسی پژوهان که نقش بسزایی در روشن شدن زندگی فردوسی و شناخت شاهنامه داشته است، زدوده شود. https://jpll.ui.ac.ir/article_16257_ac98910324c193cfe1d8d2990ee770c2.pdf

انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 1 2 2007 06 22 Duality in 'Shamlou' and Sepehri's Views Towards a Mutual Phenomenon دوگانگی نگاه شاملو و سپهری به پدیده‌ای مشترک (پرنده- کلاغ) 67 82 16258 FA کاووس حسن لی دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز ابراهیم اکبری دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز Journal Article 2016 06 14 Reading and appreciating literary texts and enjoying them are not necessarily contingent upon knowing the biography of the creators (authors) of those texts. Many "open texts" could be read and enjoyed regardless of the intentions of their creators. However, a close analysis and examination of signs within the text may enable the reader to get an insight into the author’s viewpoint. 'Shamlou' and 'Sepehri' are two of the most famous contemporary Persian poets, on whose works a great deal of research has been done. In this article, in order to have a proper judgment, from among all the poetic elements, the symbol of <em>bird</em> is focued on. Within this category, one species -- <em>raven</em> -- has been taken into account and examined in the poems by 'Shamlou' and 'Sepehri'. The results reveal that 'Shamlou', perhaps due to the allegorical nature of his works, has a traditional view towards the subject, while 'Sepehri' has tried to defamiliarize the subject in order to give us a new outlook. خواندن و دریافتن بسیاری از متون ادبی و لذت بردن از آنها در گرو شناحت پدید آورندگان آن آثار نیست و می‌توان بدون توجه به منظور پدید آورندگان بسیاری از "متون باز"، آنها را خواند و لذت برد. اما از سویی دیگر نیز چه بسا بتوان با واکاوی و بررسی نشانه‌های درون متن، به چگونگی نگاه و شیوه نگرش پدیدآورندگان آنها دست یافت.شاملو و سپهری دو تن از سخن سرایان نامدار شعر معاصر ایرانند که تا‌کنون در پیوند با دیدگاههای آنان نوشته‌های گوناگون پدید آمده است.در این مقاله برای نزدیک شدن به یک داوری شایسته، از میان همه عناصر شعری، تنها به یک پدیده (پرنده) و آن هم تنها به یک گونه آن (کلاغ) توجه شده و این موضوع در تمام اشعار شاملو و سپهری بررسی گردیده است. نتیجه بررسی نشان می‌دهد که شاملو از همان دریچه مألوف گذشته_شاید به دلیل ضرورت تمثیلی بودن نوشته‌هایش_ به موضوع مورد نظر این نوشته نگاه می‌کند، اما سپهری به دنبال عادت زدایی و عادت شکنی است تا از مسیر تماشای خود غبار افشانی کند. https://jpll.ui.ac.ir/article_16258_4d0474dc959433f033e0440d205232c9.pdf

انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 1 2 2007 06 22 Teaching Persian Language in Brazil: Challenges and Some Solutions آموزش زبان فارسی در برزیل: مشکلات و راهکارها 83 102 16259 FA جلال رحیمیان دانشیار زبان‌شناسی بخش زبانهای خارجی و زبان‌شناسی دانشگاه شیراز Journal Article 2016 06 14 <strong> </strong> <br />The 'Office for Advancing Persian Language and Literature' of the Ministry of Science, Research and Technology of the Islamic Republic of Iran has the mission of advancing Persian language and literature in foreign countries. In order to achieve the above objective, this office has established the chairs of Persian language in different universities all over the world and sends Persian professors to them. In spite of many advantages, such chairs face a number of challenges. A scientific survey on these chairs and proposing proper strategies could promote them qualitatively. After a short account of the situation of the Persian chair in Brazil, the writer would present a critical examination of it. Afterward, certain practical strategies would be proposed which can help the Ministry overcome the problems and promote Persian teaching conditions in Brazil. دفتر گسترش زبان و ادبیات فارسی وزارت علوم،‌ تحقیقات و فناوری، رسالت ترویج زبان و ادبیات فارسی در کشورهای بیگانه را به عهده دارد. این دفتر به منظور تحقق هدف فوق، سالهاست که به تأسیس کرسیهای زبان فارسی در دانشگاههای کشورهای بیگانه و اعزام استاد اقدام کرده است. به هرحال، این کرسیها، علی رغم محاسن فراوان، همواره با چالشهایی نیز روبه‌رو بوده است. بررسی علمی چالشها و ارائه راهکارهای مدبرانه، ارتقای کیفی کرسیهای فارسی را به ارمغان خواهد آورد. نگارنده پس از آشنا ساختن خواننده با اوضاع حاکم بر آموزش فارسی در برزیل، ابتدا به بررسی منتقدانه این کرسی می‌پردازد، و سپس راهکارهایی عملی را به منظور برطرف کردن مشکلات و تسهیل و تقویت آموزش فارسی در آن کشور ارائه می‌کند. https://jpll.ui.ac.ir/article_16259_094cbfe2c7ec7b7ea084988fde8f80da.pdf

انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 1 2 2007 06 22 Heavens and Stars in 'Mathnavi' افلاک و اختران در مثنوی 103 124 16260 FA محمدرضا صرفی دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیهد باهنر کرمان Journal Article 2016 06 14 The present article investigates Molavi’s special point of view concerning heavens and stars and the way they are linked with his mystical thoughts and moral instructions. To achieve this purpose, the document searching approach is applied to gather information and analytic, descriptive approach is used for analysing data. A major finding is that Molavi has formed some aspects of his own complex symbolism by using mysterious heaven by creating various semantic features and countless ambiguities. This is to some extent based on the Quran’s instructions and shows Molavi’s attitude towards the sky as one of God’s important signs and thus as a delibaratable and expedient case. مقاله حاضر به منظور بررسی نگاه و برداشتهای خاص عرفانی مولانا از افلاک و اختران و چگونگی پیوند آنها با اندیشه‌‌های عرفانی و آموزه‌های اخلاقی وی نوشته شده است. به این منظور از شیوه سندکاوی برای جمع‌آوری اطلاعات و از شیوه تحلیلی و توصیفی برای ارائه مطالب استفاده شده است. یکی از نتایج مهم گفتار حاضر آن است که مولانا علی‌رغم بی‌اعتنایی به نجوم احکامی، با ایجاد شبکه‌های متعدد معنایی و ابهام‌های بی‌شمار، گوشه‌هایی از نمادپردازی پیچیده وفرارونده خود را با استفاده از عناصر آسمان پررمز و راز شکل داده و به دانش نجوم خویش ویژه و مفهومی بی‌سابقه بخشیده است که این امر به گونه‌ای مبتنی بر آموزه‌های قرآن کریم و نگاه خاص مولاناست که آسمان پرستاره را یکی از نشانه‌ها و آیات مهم خداوند، و درخور تأمّل و تدبّر یافته است. https://jpll.ui.ac.ir/article_16260_97930c601f4f382263981745237d8186.pdf

انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 1 2 2007 06 22 The Impact of the Wise Thoughts of Imam Ali (upon whom be peace) on Sanai's Hadiqeh بازتاب اندیشه‌های حکیمانه علی (ع) در حدیقه سنایی 125 142 16261 FA اسحاق طغیانی دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان Journal Article 2016 06 14 The rich Persian Dari literature was from the very beginning heavily under the influence of the powerful Islamic culture, particularly benefiting from this rich and all-inclusive culture. Iranian literary works firmly established themselves in the Iranian and world culture. It is also known that the divine wisdoms of the Master of the Virtues (Ali's title), parts of which introduced to the world of science and literature as 'Nahjul Balagheh' by 'Sayyed Razi',  is looked upon as a major and authentic source of the Islamic culture, and as history testifies, has always been the focus of Iranian and Islamic philosophers and thinkers in various ages. Of these philosophers, Hakim Sanai, the powerful mystic and thinker of the early Persian literature who was looked upon as a solid pillar in this area is among those who by virtue of his scholarly, literary and mystic status is among those who must have benefited from the Lord of  Word and Knowledge ( Title of Sa'adi - the Persian poet).   In this paper, having given an analytic introduction, I have sought to demonstrate tentatively and authoritatively that as a distinguished poet and thinker, he has in many respects taken into consideration the valuable words of Hazrat Amir and that under the difficult circumstances of the time when expressing certain beliefs might have resulted in being pro-Rafezi, by praising the valuable words of the Hazrat, he reinforced his own thoughts and beliefs. آنچنان که می‌دانیم، ادبیات پر‌بار فارسی دری از آغاز پیدایش تحت تأثیر شدید معارف نیرومند اسلامی قرار داشت و بخصوص آثار ادبی ایرانی برتر، با بهره‌مندی از این معارف فرا‌گیر و غنی توانست جایگاهی محکم را در فرهنگ ایران و جهان از آن خود نماید. همچنین می‌دانیم که افکار و اندیشه‌های عالمانه و الهی مولای متقیان- که بخش‌هایی از آن توسط سید رضی با عنوان نهج‌البلاغه به جهان علم و ادب ارائه شده است- از منابع مهم و اصیل فرهنگ اسلامی به حساب می‌آید و چنان که تاریخ گواهی می دهد همواره مطمح نظر حکیمان و متفکران ایرانی و اسلامی در دوره‌های مختلف بوده است. از میان این حکیمان، حکیم سنایی عارف و اندیشمند توانای دوره‌های نخستین ادب پارسی است که از استوانه‌های نیرومند این عرصه به حساب می‌آید و از جمله کسانی است که به جهات علمی، ادبی و عرفانی از چشمه زلال سخنان متعالی خداوند سخن و معرفت بهره‌مند شده است.در این مقاله سعی شده است بعد از ارائه مقدمه‌ای تحلیلی، به صورت اجمالی و مستند نشان داده شود که سنایی به عنوان یک شاعر و اندیشمند برجسته در اثر ارجمند خود حدیقه، در بسیاری از موارد به سخنان حضرت امیر توجه داشته است و در اوضاع نامساعد آن زمان که ابراز برخی از عقاید اتهام رافضی بودن را در پی داشت، تا جایی که امکان داشته، با تمجید و تعریف آن، سخنان گهر‌بار حضرت را برای تحکیم افکار و عقاید خود به کار گرفته است. https://jpll.ui.ac.ir/article_16261_b74d20a4372e89e5e5bdc1e099d18386.pdf

انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 1 2 2007 06 22 The Role of Isfahan in Creation and Development of Poetry Styles نقش اصفهان در پیدایش و تکوین سبکهای شعری 169 184 16262 FA علی اصغر باباصفری استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان Journal Article 2016 06 14 Isfahan has been the source of great as well as deep changes in science, architecture and Iranian literature in different ages specially in some historical periods in which this city was the capital of different governments (mostly in Safavid period).The present paper studies the role of Isfahan in creation and development of poetry styles. It focuses on two main styles: 1) the Indian (Isfahani), and 2) literary return, as well as two secondary (middle) styles: 1) Seljuki, and 2) Interval period . شهر اصفهان در ادوار گوناگون، بویژه در چند مقطع تاریخی که به عنوان پایتخت حکومتهای مختلف قرار گرفته، منشأ‌‌‌ تأثیرها و تحولات عمیقی در عرصه‌های علم، فرهنگ، هنر، معماری و ادب ایرانی بوده است که اوج آن را در عصر صفوی می‌بینیم . در این مقاله از منظر سبک‌‌شناسی به بررسی نقش اصفهان در پیدایش و تکوین سبکهای شعری پرداخته و نشان داده‌ایم که نقش محوری و کلیدی این شهر و پیشاهنگان آن در قلمرو شعر و ادبیات در تغییر و تثبیت دو سبک اصلی هندی (‌یا اصفهانی‌) و بازگشت ادبی و دو سبک فرعی (‌یا حد واسط‌) سلجوقی و دوره فترت در شعر فارسی تا چه اندازه و پایه و به چه صورتی بوده است‌. https://jpll.ui.ac.ir/article_16262_564dfefef40d6af60b2de040758749d3.pdf

انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 1 2 2007 06 22 Mowlavi’s Poetic Motives and the Sources of Inspiration in Divan-e Shams انگیزه‌های شاعری و منابع الهام مولوی در دیوان شمس 185 210 16263 FA رضا روحانی استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشان Journal Article 2016 06 14 Paying attention to and reflecting on the causes and motives which play an important role in composing poems have been taken into consideration by philosophers and poets since a long time ago. Most of them have considered a celestial and unseen source for poetry. In this article, first a background on the source of inspiration is introduced and then Mowlavi’s poetic motives are discussed in detail. The author has divided Mowlavi’s poetic motives and his source of inspiration into two general classes -- amatory and external -- and has explained and sometimes analysed each one by providing examples. An attempt has been made to show that Mowlavi has referred to his poetic motives and sources sometimes intentionally or consciously and sometimes unintentionally or unconsciously. The origin of these motives returns to love and the beloved's appearance, attraction and call. Of course, the eagerness, request and need of the audience in addition to the concerns of guiding are effective in Mowlavi’s approach to the love-centered, rhythmic speech. توجه و تأمل در عوامل و انگیزه‌هایی که در سرودن شعر نقش داشته‌اند، از دیرباز مورد توجه صاحب‌نظران، بویژه فیلسوفان و شاعران بوده است، و غالب آنان برای شاعری، منبع و منشأیی غیبی و آسمانی قایل بوده‌اند. در مقاله حاضر کوشش شده که در ابتدا زمینه و پیشینه بحث درباره منابع الهام، بازشناسی و بازنمایی شود، و سپس، انگیزه‌های شاعری مولانا، به تفصیل بحث و بررسی گردد. نویسنده، انگیزه‌های ‌شاعری و منابع الهام مولانا را به دو دسته کلی، عاشقانه و بیرونی تقسیم و هر کدام را با نمونه‌های مناسب تبیین، و گاه تحلیل کرده است. از گفتار حاضر معلوم می‌گردد که مولوی گاه عامدانه و آگاهانه، و گاه ناخودآگاه و غیر عامدانه، به انگیزه‌ها و سرچشمه‌های شاعری خود اشاراتی کرده است. منبع و محور همه این انگیزه‌ها، و آغاز و انجام شاعری مولانا، به عشق و معشوق، و جلوه و جاذبه، و دعوت و داعیه آن باز می‌گردد. البته شوق و طلب و تقاضای مخاطبان و متقاضیان و دغدغه ارشاد نیز در رویکرد مولانا به کلام موزونِ عشق‌محور، بی‌تأثیر نبوده است. https://jpll.ui.ac.ir/article_16263_42222be93beacfff44c36286784825e4.pdf