انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 14 1 2020 08 22 A Study of the HodHod (Hoopoes) Character in Attar’s Mantegh al-Tair Based on Abraham Maslow's Theory of Self-actualization بررسی شخصیت «هدهد» در منطق‌الطیر عطار براساس نظریة «خودشکوفایی» آبراهام مزلو 87 102 25222 10.22108/jpll.2020.121383.1448 FA محمد خسروی شکیب دانشیار زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران رسول حیدری استادیار زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران Journal Article 2020 01 30 Attar's <em>Mantegh al-Tair</em> has been brilliant to have a rock-hard place in Persian language and literature with its plan of the grounds of Islamic mysticism in general and the theory of ‘the unity of existence’ in particular. One of the protuberant figures in this work is HodHod (hoopoes), who was able to encourage other hens to move to a new and different movement by emphasizing public recruitment and free organization. The nature of HodHod in persuading and mobilizing other birds is the basis of humanistic psychological theories. The theory of ‘self-actualization’ by the American human psychologist Abraham Maslow helps the reader understand the character of HodHod in the performance and cognition of HodHod as a bird leader on the way to Phoenix. The assumption of the present study is that HodHod, as a self-sufficient leader has been able to rely on features such as the openness to peak experiences, emphasis on dialogue and conversation logic, verbal intelligence and the use of the democratic character of language, flexibility, passion and honesty, creativity and prevention of imitation, self-reliance, autonomy and mutual understanding, as well as  mobilizing public and community-based action to the desired outcome. <em>منطق‌الطیر</em> عطار با طرح مبانی عرفان اسلامی به‌طور عام و نظریة وحدت وجود به‌‌طور خاص، همچنین با داشتن جنبه‌های تمثیلی و نمایشی، شأن و جایگاهی محکم در زبان و ادبیات فارسی دارد. هدهد یکی از شخصیت‌های برجسته در این اثر است که توانست با تأکید بر کنش ‌جمعی و بسیج عمومی، مرغان دیگر را برای حرکتی جدید و متفاوت متقاعد کند. منش و روش هدهد در اقناع و بسیج مرغان بر مبنای نظریه‌های روانشناختی انسانگرا، تحلیل‌پذیر و درخور بررسی است. نظریة «خودشکوفایی» ابراهام مزلو، پدر روانشناسی انسان‌گرا، در رفتارشناسی و شناخت هدهد ـ رهبر پرندگان در مسیر رسیدن به سیمرغ ـ به خواننده کمک می‌کند تا شخصیت هدهد را به‌عنوان سمبل انسان خودشکوفا و کنش‌گرا بهتر درک کند. به نظر می‌رسد هدهد در جایگاه یک رهبر خودشکوفا و کنش‌گر توانسته است با تکیه بر ویژگی‌هایی مانند گشودگی نسبت‌به تجربه‌های اوج، تأکید بر منطق گفت‌وگو و مکالمه، هوش کلامی، انعطاف‌پذیری، اشتیاق و صداقت، خلاقیّت و دوری از تقلید، خودبسندگی و خودمختاری و درک متقابل، بسیج عمومی و کنش جمع‌محور، مرغان را به نتیجه‌ای مطلوب و آرمانی برساند که همانا رسیدن به جایگاه سیمرغ است. در این مقاله سعی می‌شود با تأکید بر نظریة خودشکوفاییِ مازلو، به شخصیت‌شناسی هدهد و همچنین انجمن‌های معناگرا پرداخته شود. https://jpll.ui.ac.ir/article_25222_5b7a7e8b97faa15168cc7725c52bf266.pdf