انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 11 4 2018 02 20 The Mutual Influence of Sufism and Futuwwat Schools on the Role and Function of the Master تأثیرپذیری متقابل مکتب تصوف و فتوت دربارة نقش و کارکرد پیر 67 88 22496 10.22108/jpll.2018.100979.1014 FA علیرضا خواجه گیر استادیار گروه ادیان و عرفان تطبیقی دانشگاه شهرکرد عبداله میرزاوند دانش اموخته کارشناسی ارشد ادیان و عرفان تطبیقی دانشگاه شهرکرد Journal Article 2016 12 16 Futuwwat or magnanimity is the name of a religious school that has established a close relationship with the Sufism school throughout history. These two schools have reciprocally impacted each other. One of the important principles of these two schools, regarding the guidance of disciples, is the choice of the master and obeying him in the path (Tarighat). The master is a good-natured person who is free from alliances that, through the path to knowledge and salvation, guide the seekers in a difficult path. The master, with his support of disciple, elevates his rank to the Lord. By his own efforts, he discourages the disciple from slowing down in the path of spiritual journey, he also saves him from the sensual wanderings and traps of the devil, and does not stop until the disciple reaches salvation. This article seeks to examine the mutual impact of this issue in the two schools of Sufism and Futuwwat, it will also pave the way for future researchers in this field. This article, in addition to examining the place of the master in Sufism and Futuwwat schools, examines the impact of these two schools on each other in their threefold perspective on the subject. The three aspects are: the role of the masters in the education of disciples, the real age of the masters, and the classification of the masters. فتوت یا جوانمردی عنوان یک مکتب دینی است که در طول تاریخ، ارتباط نزدیکی با مکتب تصوف برقرار کرد. این دو مکتب بر یکدیگر تأثیر متقابل گذاشتند. از اصول مهم تصوف و فتوت، در زمینة هدایت مریدان، انتخاب پیر و اطاعت و فرمانبرداری از او در طریقت است. پیر فردی نیک‌سرشت و آزاد از تعلقات است که با پیمودن راه معرفت و رستگاری، راهنمای سالکان در مسیر دشوار سلوک می‌شود. پیر با حمایت خود از مرید، مرتبة او را در نزد پروردگار بالا می‌برد. او با همت خود، مرید را از سستی‌ورزیدن در مسیر سلوک بازمی‌دارد؛ همچنین او را از هواهای نفسانی و دام‌‌های شیطان نجات می‌‌دهد و تا زمانی‌که مرید را به رستگاری نرساند از رسالت خود بازنمی‌ایستد. این مقاله می‌کوشد تأثیر متقابل این مسئله را در دو مکتب تصوف و فتوت بررسی کند؛ همچنین برای پژوهشگران آینده که در این زمینه پژوهش خواهند کرد، مسیری را هموار کند. این مقاله افزون‌بر واکاوی جایگاه پیر در مکتب تصوف و فتوت، تأثیر این دو مکتب را بر یکدیگر با‌توجه‌به سه وجه مشترک آنها در زمینة پیر بررسی می‌کند؛ این سه وجه عبارت است از: نقش و تأثیر پیران در تربیت مریدان، شرایط پیران واقعی، طبقه‌‌بندی پیران. https://jpll.ui.ac.ir/article_22496_bb8537cb5926e70278d05aef7e92f208.pdf