انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 7 2 2014 02 20 A Study on the Works and Sources of Molavi Research in the Arab World درنگی در آثار و منابع مولوی‌پژوهی در جهان عرب 159 186 16446 FA نرگس گنجی استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه اصفهان فاطمه اشراقی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه اصفهان Journal Article 2016 06 14 Classic Persian literature, and especially mystical poetry, consists of two human features of love of beauty and contemplation on the depth of man and the world, and these two features have pushed literary scholars and translators of the world toward the works of mystic poets like Jalal al-Din Molavi. The advantages of Persian scholars’ familiarity with what goes on in other languages and nations about the translating and researching Persian literature is so obvious since such familiarity enables us to see our language and culture thorough the eyes of others and find out its strong as well as weak points. This article is a descriptive study which aims to identify completely the works of Molavi researchers in the Arab world. To do so, it explores in a systematic manner, considering the chronology and type of such works, the published translations and researches in the form of book and article in order to show that which stages such works have passed from the beginning to the end, which aspects of Molavi’s character and works have been more considered in them and which restrictions they have encountered. The results of this study show the fascination of Arab speakers with his works, especially the versed tales of Mathnavi, and the oldness and broadness of their interest in such book. On the other hand, an increase in translations and researches in the last two decades can be seen in the works of Arab Molavi researchers. ادب کهن پارسی و به ویژه شعر عرفانی، مشتمل بر دو ویژگی انسانی عشق به جمال و تأمل در ژرفای انسان و جهان است و این دو ویژگی، توجه ادب­پژوهان و مترجمان جهان را به آثار شاعران عارف از جمله <em>جلال</em><em>­</em><em>الدین مولوی</em> معطوف کرده است. فواید آشنایی پژوهشگران ایرانی با آنچه در زبان­ها و ملت­های دیگر در زمینه­ ترجمه و پژوهش ادبیات فارسی می­گذرد، روشن است؛ چه این آگاهی به ما امکان می­دهد که زبان و فرهنگ خود را از منظر دیگران ببینیم و بر کمال و نقص آن واقف­تر آییم. نوشتار حاضر، پژوهشی توصیفی با هدف شناسایی نسبتاً کامل آثار و تألیفات مولوی­پژوهان در جهان عرب است که به شیوه­ای نظام­مند به بررسی ترجمه­ها، تألیف­ها و پژوهش­های منتشر شده در قالب کتاب و مقاله ـ با توجه به سیر زمانی و نوع آثار ـ می­پردازد تا نشان دهد که این کوشش‌ها از آغاز تاکنون چه مراحلی را پشت سر نهاده، به چه جنبه هایی از شخصیت و آثار مولوی بیشتر توجه کرده و با چه محدودیت­هایی روبرو بوده است. نتایج پژوهش، بیانگر شیفتگی دیرین عربی­زبانان به آثار مولانا به ویژه داستان­های منظوم مثنوی و وسعت اهتمام آنان به این کتاب است. سیر کلی آثار مولوی­پژوهان عرب نیز از فزونی ترجمه­ها و پژوهش­های آنان در دو دهه­ اخیر حکایت می­کند. https://jpll.ui.ac.ir/article_16446_af20dc24472a1072bed0c00a8fad1d71.pdf