انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 7 2 2014 02 20 Mystical Sagacities in an Unknown Treatise of Sixth Century نکته‌سنجی‌های عرفانی در رساله‌‌ای ناشناخته از سده ششم 63 82 16442 FA محمد راستگوفر دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشان محمدفرید راستگوفر دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشان Journal Article 2016 06 14 Amongst the numerous manuscripts of valuable library of Dr Asqar Mahdavi is a valuable Persian mystical treatise mostly supposed to belong to early years of sixth century whose name and author are both unknown due to the omissions of its beginning and ending as well as lack of another manuscript of it. The study of this treatise which is supposed mostly to be the rewriting of Piri ‘Aref Majales shows that the author was a knowledgeable mystic like Ahmad Qazali and ‘Ein al-Qozat Hamadani who was familiar very well with sufist manner and mystical experiences in addition to his abundant knowledge of the Quran, hadith and religious sciences. This article introduces this treatise more broadly and shows some of its unique and novel mystical sagacities. Such sagacities show that the author has experienced what he has said and has not retold the words of others. These experiences opened and lit the heart and eyes of the author and familiarized him with a kind of enthusiasm and vision which gave his mind and tongue the talent of wittiness and sagacity. The investigation of linguistic features of the text which imply its oldness might be done in another research. از جمله نسخه‌های کتابخانة گرانبهای استاد دکتر اصغر مهدوی، رسالة عرفانی ارزشمندی است به زبان فارسی و به گمان بسیار از آغاز سدة ششم که به دلیل افتادگی‌های آغاز و انجام و به دست نرسیدن نسخه‌ دیگری از آن، نه نام رساله شناخته شده است و نه نام نویسنده‌ آن. بررسی این رساله که به گمان بسیار بازنوشت مجالس پیری عارف است نشان می‌دهد که گوینده عارفی دانشمند از گونه‌ کسانی چون احمد غزالی و عین القضات همدانی بوده که افزون بر آگاهی بسیار از قرآن و حدیث و علوم شریعت با سلوک صوفیانه و تجربه‌های عارفانه نیک آشنا بوده است. معرفی این رساله و بازنمایی پاره‌ای از نکته‌‌سنجی‌های  ناب و نایاب عارفانه‌ آن، موضوع جستار حاضر است. این نکته‌های عارفانه‌ نشان آشکاری هستند بر این‌که آنچه نویسنده ‌گفته از سر تجربه و آزمودگی بوده است و بازگویی سخنان دیگران نیست. این تجربه ها و آزمون‌ها دل و دید نویسنده را فراخی و روشنا بخشیده‌اند و او را با گونه‌‌ دیگری از شور و شعور آشنا ساخته‌اند و ذهن و زبان او را به نکته‌سنجی و نغزگویی توانا کرده‌اند.  https://jpll.ui.ac.ir/article_16442_ff3d2f0f493f1c06c410720f42d9502d.pdf