انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 3 2 2009 08 23 An analysis of grammatical deviation in M. Sereshk’s poetry نگاهی به فراهنجاری دستوری در اشعار م. سرشک 1 20 16347 FA محمد بامدادی کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ارومیه فاطمه مدرسی استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ارومیه Journal Article 2016 06 14 In Russian formalists’ point of view, every poet and writer utilizes some grammatical deviations and extra regulations in creating his work and hence creates foregrounding by means of defamiliarization. One of these extra regularities is deviation from grammatical rules of the language, which is the distinguishing point between the language of poetry and language of prose. In this style, the poet sends the account massage to the background and puts the message itself in the center of attention of the reader. Since the very nature of the poetry is based on grammatical deviation, examples of this deviation can be found in poetry of every poet. But the way this grammatical deviation is utilized varies according to the talent and ingenuity of the poet. M. Sereshk is one of the Nimaiyan poets who have been under the influence of Russian formalists and analysis of his poetry from a formalist point of view will familiarize us with his poetry language. This research intends to investigate the following hypotheses: From among the eight deviations, grammatical deviation can be considered as one of the three important ones in Sereshk’s poetry.  به اعتقاد صورت­گرایان روسی، هر شاعر و نویسنده برای آفرینش اثر ادبی خود، به انواع فراهنجاری‌ها و قاعده­افزایی‌ها در زبان دست می­زند و با نامتعارف ساختن آن، باعث نوعی برجسته‌سازی می­شود. یکی از این فراهنجاری­ها، گریز از قواعد دستوری حاکم بر زبان است که در واقع، وجه تمایز زبان ادبی از زبان غیر ادبی نیز هست. در این شیوه شاعر با تخطّی از قواعد دستوری، گزاره پیام را به پس­زمینه فرستاده و خود پیام را در معرض کانون توجه مخاطب قرار می­دهد. از آنجایی­که ذات شعر بر دستور گریزی بنا شده است، نمود این­گونه فراهنجاری در شعر هر شاعری فراوان است؛ اما نحوة استفاده از این امکانات به توجه به توانایی، نبوغ و استعداد هر شاعری متفاوت است. در این پژوهش فراهنجاری دستوری در اشعار م. سرشک (شفیعی کدکنی) مورد بررسی قرار گرفته و نشان داده شده است که او چگونه با برهم زدن و آشفته کردن محور جانشینی (بخش صرفی) و محور هم­نشینی کلام (بخش نحوی) در جهت غریبه کردن زبان شعری‌‌اش گام برداشته است و این تغییرات تا چه مایه در آفرینش اشعار او مهم بوده است. نتیجة پژوهش بیان کنندة این واقعیت است که این آشفتگی بیشتر در محور هم­نشینی کلام روی داده و در تمامی موارد آن، اصل جمالشناسیک و رسانگی رعایت شده است.   https://jpll.ui.ac.ir/article_16347_b4b053ef7d12aff6a3cf6ddd2e65f5dc.pdf