انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 5 1 2011 05 22 A Comparison of Fictional Techniques in the Narration of Beihaghi and Tanookhi of Afshin and Boudlof مقایسه شگردهای داستانی در روایت بیهقی و تنوخی از ماجرای افشین و بودلف 17 44 16325 FA سعید حسام پور دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز Journal Article 2016 06 14 Beihaghi¢s history is so significant in Persian history and literature which has had an outstanding effect on its subsequent works and even poems. The fictional techniques used in this work have stimulated many researchers to look at its fictional elements. Studying the researches on Beihaghi in Iran shows that »Hasanak Vazir« and »Afshin and Boudlof« have been investigated more than others.  The first adventure happened in Beihaghi¢s era and the latter before him. What has not been regarded so far is the quality of Beihaghi¢s uses of fictional techniques and rewriting of those stories that he got from previous sources. We can be familiar with Beihaghi¢s view about addressees by comparing Biihaghi¢s narration with the one in older prose. This paper tries to study the quality of Beihaghi¢s uses of fictional techniques in Afshin and Boudlof adventure and the changes in this adventure and using of conscious ways that the author utilizes to make the reader involved in this narrative. For comparison, some techniques such as structure, plot, suspense, description, dialogue, characterization and atmosphere will be studied in the two narrations. The conclusion shows that Beihaghi did not change the general plot but he added some elements to the manner of exposition. Some techniques like suspense, dialogue, description and the way of exposure have been very important in this process.  تاریخ بیهقی اثری ویژه در تاریخ و ادبیات فارسی است که شیوه نثر آن تأثیری ماندگار بر آثار و حتی اشعار پس از خود گذاشته است. شگردهای داستانی به کار رفته در این اثر، پژوهشگران فراوانی را برانگیخته تا از منظر داستانی به آن بنگرند. بررسی کارنامه بیهقی‌پژوهی در ایران نشان می‌دهد، به ماجراهای حسنک‌وزیر و افشین و بودلف بیش از دیگر ماجراها توجه شده است. ماجرای نخست در دوران بیهقی روی داده و دومی پیش از عصر او. آن‌چه تا کنون به آن توجه چندانی نشده است، چگونگی استفاده بیهقی از شگردهای داستانی و بازپرداخت حکایت‌هایی است که بیهقی از منابع پیش از خود گرفته است. با مقایسه روایت بیهقی از یک ماجرا با همان ماجرا در متنی کهن‌تر می‌توان با چگونگی بهره‌گیری بیهقی از شگردهای داستانی و نگاه او به مخاطب آشنا شد. از همین رو، این پژوهش در پی بررسی و واکاوی چگونگی بهره‌گیری بیهقی از شگردهای داستانی در ماجرای افشین و بودلف و تغییرات پدید آمده از سوی این نویسنده در این ماجرا است و بررسی راه‌هایی است که بیهقی آگاهانه و برای درگیر ساختن بیشتر مخاطب در روایت به کار برده است. برای مقایسه شگردهایی مانند ساختار، پیرنگ، تعلیق، توصیف، گفت‌وگو، شخصیت‌پردازی و فضاسازی در هر دو روایت بررسی می‌شود. یافته‌های پژوهش نشان داد که بیهقی در خطوط اصلی و طرح کلّی حکایت تغییری نداده است؛ اما در چگونگی ارائه، برخی عناصر را به حکایت افزوده و بخش‌هایی را نیز جا به جا کرده است؛ شگردهایی مانند تعلیق و بحران، فضاسازی، توصیف، گفت‌وگو، شیوه ارائه روایت و معرفی شخصیت‌ها در این تولید و بازسازی هنری نقش پر رنگی داشته است. https://jpll.ui.ac.ir/article_16325_3d09174e67a9e73b7c21b27ef0e64cde.pdf