انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران پژوهش‌های ادب عرفانی HTTPS://JP 4 3 2010 10 23 China in the Prism of Persian Poetry چین در منشور شعر فارسی 137 160 16307 FA شیرزاد طایفی استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی بوبین کوی استادیار دانشگاه پژوهشی پکن علیرضا پورشبانان دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران 0000-0002-6183-6376 Journal Article 2016 06 14 Iran and China relationship goes back to past centuries, even before Islam. But, after the victory of Islam, stronger bonds were developed between the two countries and, gradually, different depictions of Chinese culture and civilization were reflected in Persian literature and particularly in poetry. Chinese religion and ritual, aestheticism, handicrafts and painting are some of the representations to which this essay is devoted. This essay also investigates the general reflection of China in Persian poetry.   سابقه ارتباط ایران و چین به قرن ها پیش باز می گردد. پس از پیروزی اسلام و با برقراری روابط تجاری گسترده میان ایران و چین، رابطه دو کشور وسعت و استحکام بیشتری یافت و بتدریج جلوه‌های گوناگونی از فرهنگ و تمدن چین وارد ادبیات؛ بویژه شعر ایرانیان شد و در آن بازتاب پیدا کرد. مسائلی چون دین و آیین چینیان، زیبایی شناسی چینیان، صنایع دستی چین و نقش و نگار چینی و مسائل مختلف دیگر؛ از جمله تجلی‌گاه‌های مربوط به سرزمین چین در ادبیات فارسی است که در این مقاله سعی شده تا حد امکان به برخی از آنها و چگونگی بازتاب کلّی چین در شعر فارسی پرداخته شود. https://jpll.ui.ac.ir/article_16307_377dc2b808726e5802820ea59e44ede1.pdf